Jednakże kliniczne doświadczenia z ciągłymi wlewami midazolamu cIV-MDZ w lekoopornym stanie padaczkowym są niewielkie; udało nam się odnaleźć tylko 15 – dobrze opisanych dorosłych pacjentów w kilku doniesieniach. Pomimo, że u 93% (13/14) z tych pacjentów powstrzymano napady, krótko po wdrożeniu terapii, rezultaty w osiąganiu trwałej kontroli nad napadami przez cIV-MDZ są niejasne. Co więcej tylko 33% (5/15) tych pacjentów było monitorowanych EEG, które wykazuje przetrwałą czynność napadową u aż do 48% pacjentów po ustabilizowaniu drgawkowego stanu padaczkowego. W tym badaniu oceniliśmy efektywność cIV-MDZ w uzyskaniu doraźnej i trwałej kontroli nad napadami u pacjentów z RSE.

Ponownie zastosowano kuracje INFalfa – tym razem 6 miesięczną, ponownie uzyskując pełną remisję objawów i poprawę parametrów przewodzenia, które utrzymywały się do stwardnienie rozsiane ostatniej wizyty kontrolnej pacjentki w styczniu 2001. W lutym 2000 roku pacjentka została poddana biopsji nerwu łydkowego, która wykazała ogniskową utratę zmielinizowanych włókien, z utratą grubych włókien w niektórych pęczkach, oraz umiarkowany rozrost tkanki łącznej endoneurium.

Najbardziej przekonywującą obserwacją na poparcie roli prostaglandyn w migrenie wydaje się być złagodzenie bólu głowy i towarzyszących mu objawów przy zastosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). NLPZ łagodzą, ból głowy i objawy towarzyszące migrenie. NLPZ są zwykle stosowane jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów, u których występują 3 lub mniej, łagodne do umiarkowanych napady migreny miesięcznie. pgs Babcia asfaltowa spokojnie wykrzykuje dobre kaloryfery.